Magazyny

WOJNA Z POLSKĄ

Ciąża

Po zakończeniu 1 wojny światowej rozpoczęła się debata wśród zachodnich aliantów. Polaków i przedstawicieli zainteresowanych sąsiednich terytoriów, która dotyczyła precyzyjnego wytyczenia granic nowego państwa polskiego. Natarcie polskich wojsk na tereny położone na wschodzie zbiegło się w czasie z wiosenną ofensywą Denikina z 1919 r. Najpierw zajęto miasta na Białorusi i przy granicy litewskiej, między innymi Grodno i Wilno, które opanowano między lutym a kwietniem; zajęto też tereny Ukrainy Zachodniej. Mińsk został zdobyty w sierpniu, ale Polakom nie udało się dojść dalej niż do rzeki Berezyny. W kw ietniu 1920 r. Piłsudski połączył siły z Ukraińcami, na których czele stal Semen Petlura, a 6 maja połączone armie zajęły Kijów. Bolszewicy nie od razu zdali sobie sprawę z nowego zagrożenia, a wtedy zaczęli przerzucać siły z innych frontów na zachód. Do walki z polskimi wojskami utworzono dwa nowe fronty - Zachodni pod wodzą Tuchaczewskiego i Południowy pod A.L Jegorowem. Siły rosyjskie, zahartowane w wojnie domowej, wkrótce zdobyły przewagę nad rozciągniętymi na długiej linii wojskami polskimi. Armia Czerwona odbiła Kijów 12 czerwca i szybko zaczęła przemieszczać się w kierunku zachodnim, napotykając stosunkowo słaby opór. W połowie sierpnia wojska bolszewickie zbliżały się już do Warszawy. Dalej na południu konnica Budionnego dotarła do Lwowa - miasta zachodniej Likrainy.

1. canon

Artykuł powstał przy współpracy z serwisem: Świadectwo energetyczne