ROZKWIT RADZIECKIEJ BIUROKRACJI
Angielski ŁódźLata rewolucji i wojny domowej są godne uwagi ze względu na wzrost aktywności społecznej obywateli. W tych niezwykłych czasach rola. jaką na ulicach Piotrogrodu, a później Moskwy odgryw ały „masy\", osiągnęła swoją kulminację. Po okresie „czerwonego terroru\" i mrocznych latach wojny domowej, oficjalne organy władzy, rady. stopniowo traciły wpływy, a na pierwszy plan wysunęły się mechanizmy wewnątrzpartyjne. To. czego obawiał się Trocki w 1903 r., kiedy Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji rozpadła się na dwie frakcje, stało się faktem - rozrastająca się biurokratyczna struktura przekształciła się w dyktaturę - ale nie proletariatu, lecz partyjnych przywódców, a w końcu dyktaturę jednego człowieka. Istotną rolę w tym procesie odegrały okoliczności związane z terrorem wprowadzonym latem 1918 r. W tym okresie władza bez trudu obchodziła obowiązujące normy prawne, skazując osoby podejrzane o popełnienie przestępstwa lub działania kontrrewolucyjne mocą decyzji doraźnych trybunałów i samozwańczych sądów. Pierwszy radziecki premier, znany urzędnik Jaków Swierdłow, zmarł w 1919 r., zastąpił go łagodniejszy i bardziej pasywny Michaił I. Kalinin, człowiek, który w systemie radzieckim odgrywał istotną rolę aż do swojej śmierci w 1946 r., nie pozostawiając jednak w nim widocznego śladu. Rząd wycofał się na drugi plan. a na czoło wysunęła się partia. Różne organizacje, które powstały od czasu rewolucji - związki zawodowe, spółdzielnie i inne -oddano pod jej nadzór.
Artykuł powstał przy współpracy z serwisem: program do fakturowania

