NOWA.POLITYKA EKONOMICZNA
stołyKomunizm wojenny wymagał kontroli państwa nad większością gałęzi przemysłu w kraju. Nacjonalizacja objęła duże zakłady przemysłowe, a także średniej wielkości fabryki i wiele drobnych. Do końca 1920 r. upaństwowiono wszystkie przedsiębiorstwa zatrudniające ponad 5 osób, a w ponad 60% tych przedsiębiorstw7 wprowadzono „kontrolę robotniczą\". Bolszewicy odczuwali dotkliwy brak wykwalifikowanej, doświadczonej kadry, która mogłaby zarządzać fabiykami. toteż ostatecznie korzystali z usług i wiedzy dawnych, nie należących do klasy robotniczej specjalistów7 w tych konkretnych dziedzinach. Za czasów komunizmu wojennego - a faktycznie w warunkach wojny domowej - produkcja przemysłowa w Rosji dramatycznie się zmniejszyła. Wiele fabryk przejściowo znajdowało się na obszarach kontrolowanych przez „białą armię\". Tak było z Donbasem najstarszym okręgiem przemysłowym na Ukrainie, który dostarczał niezbędnego paliwa i surowców. Jednakże na obszarze, który7 niemal przez cały czas pozostawał pod ścisłą kontrolą bolszewików (środkowa część Rosji europejskiej wraz z kluczowym ośrodkiem - Moskwą), w warunkach wojny domowej przemysł zaczaj się ponownie rozwijać. W okresie komunizmu w ojennego warunki pracy były ciężkie. Obowiązkowi pracy podlegali wszyscy mieszkańcy powyżej 14 roku życia, a czas pracy stale się wydłużał, by sprostać wymaganiom produkcji.
Artykuł powstał przy współpracy z serwisem: prace licencjackie
